POSTA KUTUMDA NE VAR?

Merhaba!! Uzun zamandır beklediğim mektubum gelince bir yazı yazayım dedim... Gerçi şimdiden 3 gün geçti.. okulum başladı.. Bu konuyu hiç girmeden bir kenara atıyorum şimdilik.. Başlıktaki posta kutum  kelimesi size ne çağrıştırdı? Email mi? Twitter mı? yoksa sanal ortamdaki bir başka posta kutusu görevi gören uygulama mı? Belki siz de hala benim gibi kapıdan çıkıp GERÇEK posta kutusunu kontrol edenlerdensinizdir. İşte benim de bahsettiğim tam olarak bu! Mektup okumayı o kadar  seviyorum ki üstelik sabahın köründe gelen mektupları... O yaşadığım hisleri anlatamam. Keşke tüm yaşantımı analoğa taşıyabilsem. Şu an bu yazıyı dijital ortamda yazıyor olsam da her zaman bir deftere not almayı, günlük tutmayı daha çok seviyorum. Üşenmiyorum derslerde bile sayfa sayfa not tutuyorum. Yine nerden atladım bu konuya neyse mektubun geldiği sabah da meyveli yoğurt yerken okudum mektubumu . Gereksiz ayrıntılarla size o anı yaşatmak istedim Çok tatlı bir mektup arkadasım olduğu için çok şanslıyım. Gerçekten birbirimizi iyi anladığımızı düşünüyorum. Her ne kadar daha önce görüşmemis olsakta... En güzel yanı da bu ya! Senden uzakta bilmediğin bir yerlerde senin ile aynı zevklere, ruha sahip insanların olması.. Bu hissi seviyorum. Daha fazla dallandırıp hislerimde boğulmadan fotoblogla devam edeceğim..

Güzel bir sabah

Mektuptan sonra masa bu hale geldi. Hemen hazırlıklara başladım..

Ve son olarak bu resim bugünün yorgunluk kahvesi.. Sıcak kahve dönemini açmış bulunmaktayım. 4 kez okul içi tur. 4 kez de otobüs yolculuğundan sonra epey yorgun hissediyorum:( dizimden bir bölüm bile izleyemeden uyuyacağım galiba ^^ iyi gecelerrr

MEKTUP ARKADAŞLIĞI, KORECE ÖĞRENİYORUM...

Selamm...  Temmuzu yarıladığımız bir çarşamba gününden bildirmeye geldim. Son üç günde bana sıcakları bile unutturacak güzel şeyler yaşadım. Daha önceki bir yazımda da bahsetmiştim mektup arkadaşlığının güzelliğinden, Yine her seferinde diyorum ki iyi ki  ''gerçekten'' yazabileceğimiz insanlar var. Bende geçtiğimiz cumartesi sabahı uyanır uyanmaz hoş bir süprizle karşılaştım. Mektubum gelmiş beni bekliyordu. Bu heyecanı herkesin yaşaması gerektiğine inanıyorum. Çok başka bir his çünkü. Neyse yine dallandırmadan budaklandırmadan.. Fotoblog olarak devam etmek istiyorum postuma..

 Güzel bir başlangıç. 

Son bir haftadır da  Korece çalışmaya başladım. İlkönce hangıl alfabesini öğrenmeye koyuldum. Aynı resim çizmek gibi öyle eğlenceli ki.. latin harflerinden bıkmışım çok düz değil mi sizce de? .. Alfabenin içine girmeden gerçekten dünyanın en zor şeyi gibi duruyordu. Karışık, anlamsız çok farklı.. ama harfleri eşleştirmeye başladıkça öyle olmadığını gördüm. İngilizceden daha kolay olduğunu söylüyorlar.. Daha  yeniyim Korecede ama bence de Korece ile  Türkçe'nin yapısı birbirine benzediği  için İngilizceden daha kolay öğrenilmesi  mümkün. İngilizcede zorlanmamızın sebebi başlı başına grameri değil mi?  zaten. ve kelimelerin yazıldığı gibi okunmaması. Korece de bunların hepsi daha kolay. Hem de bana eğlenceli geldi. Böyle başladım işte.
Şimdilik benden haberler böyle.. Kendinize iyi bakınn..