BEYAZ BÜYÜ:KAR

Karı severim. Ama ilk yağdığında her yeri beyaz bir örtü gibi kapladığında... Küçükken ne sevinirdik karın tuttuğunu görünce.. Çünkü çok nadir olurdu. Ben küçükken en fazla 3-4 kere karın tuttuğunu hatırlıyorum. Bir şey olurdu mutlaka, yağmur kara izin vermez hemen arkasından yağardı ya da güneş rahat bırakmaz ısıtıverirdi her yeri... Her neyse şimdi maşşallah her kış bayağı bir kar yağıp her yeri bembeyaz yapıyor. Bunlar hep benim çocukluğuma inat biliyorum. Ne çektiyse 94lüler çekti zaten ajdkddk
Çocukluk anılarıma girmek istedim. Böyle yazınca bir mutluluk doluyor içime... yahu senin yaşın kaç daha diyorum ama içimde hiç susmayan sürekli anılarını anlatan bir büyükanne var heralde.. Geçmişi hatırlayınca gözleri doluyor falan neyse..
Biz eskiden şöyle 2002-2003'e götürüyorum sizi. Mahallede kar yağınca o gün bayram var demekti. Bütün çocuklar dışarı çıkıp oynamaya başlardı. Ben ağırdan alırdım. Korkarmıydım artık kafama gözüme kartopu gelecek diye bilmiyorum ama bir kaç arkadaşım vardı onlar çıkınca çıkardım hep dışarı.. O yaşta bile kalabalık not my style...
Kardan adam yapmıştık bir kere havuçtan burnu, üzümden gözleri... Eridi mi diye pencereden kontrol edip edip dururdum. Bir de bir arkadaşım o zamanlar bana kar yediğini söylemişti. Karı krema zannetmiştim adkkdk Pokemondan mı etkilenmiş ne? orada da öyle bir bölüm vardı.
Şimdi de böyle şeyler var tabiiki, görüyorum. Ama çocuk ruhumu muhafaza etmeme rağmen aynı sıcaklığı hissedemiyorum.. İçim ölmüş gibi ''Bozmayın karları be'' diyorum oynamaya çıkan çocuklara
Her şey çok değişti...
Şimdi gelelim şu anki halimize; kar yağdığından ve benim okulum da en dağlık yerlerden birinde olduğu için 3 gündür tatildeyim. Bunun mutluluğu içinde kara teşekkür ederken anılarım geldi aklıma ve yazayım dedim. Bugün okul vardı fakat gitmedim. Pişman değilim. Çünkü burada bile her yer buz pistine dönmüş. Patenlerimi takıp mı okula gideyim yani ne yapayım. Otur evinde dedim kendime.. Çay iç, kitap oku, gelecekteki ödevlerini düşünüp biraz endişelen...
Hayat zor. Biraz durup sana verdiklerinin tadını çıkarman gerek. Niye yine böyle karamsara bağladıysam..
Neyse birazda karlı hava foto-blog yapayım. İşte 2015'in karlarından kareler...

                                                                       Yeditepede kar

Kartopu savaşı yapan arkadaşlarım...

her kar yağdığında klasik poz..

                                  ve tabii ki kar yağarken kahve almaya gitmek adlı fotoğrafım

                                          Okulda kardan donan bu köpeciği ringe bindirmiştik...

ee o zaman bir dahaki kar tatilinde görüşürüzz..

GERÇEKLERLE YÜZLEŞME!

Hayır hayır 1 hafta sonra derslerin başlayacağına inanmıyorum. Hiç bir güç inandıramaz beni buna.. Yani sen şimdi bu güzel rahatlığını bırak neyse ya neyse.. Büyük değişimler geçiriyorum. Tatilin bitmesine kalmış şurada 6 gün ben hala sıkılmadım Şimdiye çoktan güzel okulumun yolları taştan diye ağlamaya başlamıştım. Şaka bir yana kendimi psikolojik olarak da hazır hissetmiyorum.( yazar burada ciddi bir hava vermeye çalışıyor) Sonsuza kadar dizi-kitap-alışveriş üçlüsü ile yaşayabilirim. Son günlerde de kendime yakıştıramadığım davranışlar içindeyim zaten bir fangirllik bir fangirllik bıktım usandım:):) Sınanıyorum resmen.

Kahve saati. Günün en dinlendirici anı. Yeni kitaplar alınca evden hiç çıkmamayı planlıyorum. Hazır havalar da soğudu.

Yazımı bir itiraf köşesi haline getirecek olan resim. Arkadaşlar üstte de belirttiğim gibi bu fangirllik hallerimden dolayı beni mazur görün ne olur. Valla geçici bir evre.

Boş zaman aktivitesi organik kurabiyeler. (içinde kepekli un ve pekmez olduğu için böyle diyorum) Çok eğlenceli.  Son zamanlarda da yine youtuberleri izleye izleye içim çıktı artık.
Benden bugünlük bu kadar.. Sevgiyle kalıınn..